Zarabiaj z nami

recenzja książki
ks. Roberta Nęcka i Aleksandry Kasicy "24 godziny nadziei”
Wydawnictwo św. Stanisława BM 2008

Radość Umierania

Śmierć nie kojarzy się ludziom dobrze. Najczęściej jest poprzedzona cierpieniem. Nierzadko nieoczekiwanie przerywa życie osoby, która wydawałoby się, miała coś jeszcze do załatwienia na tym świecie. Często jest ona tabu, którego nie wypada naruszać. Innym razem starsze osoby mówią o niej zbyt często, powodując tym samym u najbliższych uczucie politowania. Wiele kultur i cywilizacji wytworzyło odrębne wizje śmierci. W naszej polskiej kulturze mamy dziś mieszaninę rozmaitych poglądów na ten temat. O dziwo nawet praktykujący katolicy zdają się być często zagubieni w tej tematyce. Niektórzy przyjmują za prawdziwe poglądy sprzeczne z prawdą, jak choćby wschodnią naukę o reinkarnacji. Skąd bierze się taka sytuacja? Ze strachu przed śmiercią.

Podręcznik dobrej śmierci

Wydawnictwo św. Stanisława wydało w ostatnich tygodniach książkę pt. „24 godziny nadziei”, nad którą patronat sprawuje Gloria24.pl. Jest to pozycja, która przypomina katolikom, jaki powinien być ich stosunek do śmierci. Czytelnik nie znajdzie w niej jednak teologicznego wykładu o tym, czym jest śmierć. Książka to swoisty leksykon postaci, których przejście do wieczności może posłużyć za wzór. Wpisuje się zatem w dawno zapomniany gatunek literacki. Jest mianowicie podręcznikiem dobrej śmierci. Autorowie, ks. Robert Nęcek oraz Aleksandra Kasica wybrali postacie, których śmierć spełniała jeden z następujących kryteriów: była ona publiczna, była następstwem głębokiej wiary lub też była świadomym przeżyciem mistycznym.

Jezus pokonał śmierć

Wszystkie trzy prezentowane w książce przypadki umierania wynikają z postawy Chrystusa wobec Jego własnej śmierci. Jezus umierał publicznie, na oczach mieszkańców Jerozolimy. W gwarze miasta i ulicznym kurzu. Umierał dlatego, że bezgranicznie wierzył Ojcu iż jego śmierć jest konieczna. Ponieważ jest Bogiem, jego śmierć miała nadprzyrodzony charakter, była przez niego kontrolowana i przeżywana w pełni świadomie z towarzyszeniem Ojca i Ducha Świętego. Z tego też powodu książka rozpoczyna się wywiadem z ks. Edwardem Stańkiem, który dotyczy właśnie śmierci Chrystusa.

Śmierć Jezusa jest kluczem do tego, czym jest śmierć dla każdego człowieka. Do momentu śmierci Mesjasza umieranie było dla ludzi krańcem wszystkiego. Człowiek tracąc życie stawał się niczym. Bóg zmienił śmierć w bramę do wieczności. Dał ludziom nadzieję, że po utracie życia ziemskiego następuje drugi etap: wiecznej szczęśliwości. Może sięgnąć po niego za łaską boską każdy. Ludzie umierają przez 24 godziny na dobę. Dzięki Jezusowi, czas umierania nie jest czasem niepewności lecz nadziei. Dlatego chrześcijanie nie boją się śmierci.

Jakie życie, taka śmierć

Nigdy nie wiemy, kiedy nastąpi kres naszego życia. W związku z tym na śmierć powinniśmy być przygotowani zawsze. Jak to rozumieć? „24 godziny nadziei” pokazują, że emocjonalnie człowiek nigdy nie jest przygotowany na śmierć. Zawsze będzie nam towarzyszyć uczucie żalu i straty. Jesteśmy poprzez grzech pierworodni bardzo przywiązani do tego świata.

Św. Joanna Beretta Molla wymieniona w tej książce, świadomie wybrała życie dziecka niż możliwość chemioterapii. Bolało ją jednak, że pozostawi na ziemi sieroty i wspaniałego męża. Jezus dał jej nadzieję, że zaopiekuje się jej rodziną a ją przyjmie w niebie.

Jerzy Popiełuszko wydawałoby się nie zakończył swej ziemskiej misji. Wiedział, że za to co głosi czeka go męczeństwo zanim ujrzy jutrzenkę wolności na szarym komunistycznym niebie. Mimo to nadal odważnie niósł Ewangelię robotnikom i zbuntowanym intelektualistom. Wszak miał nadzieję, że Bóg nie pozostawi swoich sług na pastwę diabolicznego u i przezwyciężył swój lęk przed śmiercią. Potraktowano go gorzej niż kot katujący mysz. Jednak to on zwyciężył, nie .

Jan Paweł II umierał pod presją świata. Wielu chciało pozbawić go godności biskupa Rzymu ze względu na stan zdrowia. Inni chętnie traktowali jego umieranie jako dochodowe widowisko. On jednak w zaufaniu do Boga przypomniał światu, że umieranie ma swą godność, której nikt nie jest w stanie go pozbawić. Miał nadzieję, że Bóg przeprowadzi go przez to. Efektem było zjawisko, które nigdy wcześniej nie miało miejsca w historii ludzkości. Wierni z wszystkich kontynentów modlili się i czuwali ufając Panu, że to, co się stanie będzie dobre. Nigdy wcześnie tak modlitewna fala nie przetoczyła się przez naszą planetę. Szatan na krótką chwilę skulił ogon pod siebie i nie był w stanie siać wśród ludu bożego nienawiści i kłamstwa.

Śmierć i diabeł

„24 godziny nadziei” pokazują, że zawsze, kiedy ma miejsce dobra śmierć, diabeł przegrywa. Warto więc przygotować się na własną śmierć biorąc przykład z opisanych w omawianej książce postaci. Przygotowanie następuje poprzez godne życie, ciągły stan łaski uświęcającej, wiarę i nadzieję. Niekiedy również dzięki gotowości nawrócenia. Bóg nie oszukuje nas i nie mówi, że śmierć jest łatwa i przyjemna. Pokazuje nam jednak, że może ona dać umierającemu niekończącą się radość wynikającą ze spotkania z Panem.

Marcin Konik-Korn

redaktor naczelny Gloria24.pl